''Sanalda Bizim Sesimiz''
 
AnasayfaTakvimSSSAramaKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap
Giriş yap
Kullanıcı Adı:
Şifre:
Beni hatırla: 
:: Şifremi unuttum
En son konular
» Ebruli - Arsız Bir Nefesleniş / Nail varal
Paz Eyl. 02, 2012 3:11 pm tarafından zahide

» Ebruli - Sevmiyor Ressamlar Seni / Nail Varal
Paz Eyl. 02, 2012 3:08 pm tarafından zahide

» Değmesin Gözlerine Ayazlar / Nail Varal
Paz Eyl. 02, 2012 3:04 pm tarafından zahide

» Gülüşlerinin İntiharında Büyüttüm Seni Ben / Nail Varal
Paz Eyl. 02, 2012 3:01 pm tarafından zahide

» Karbeyaz Gülüşüne As Beni / Nail Varal
Paz Eyl. 02, 2012 2:46 pm tarafından zahide

» Kayıp Kentin En Gerçek Hikayesi / Nail Varal
Paz Eyl. 02, 2012 2:21 pm tarafından zahide

» Muhabbet Odası (Giriş)
Salı Ara. 22, 2009 11:28 pm tarafından Mavi güverte

» Şimdilik Yeni Radyo'muz Hayırlı Olsun!
Salı Ara. 22, 2009 11:25 pm tarafından EyLüL

» EzeL ; Bir İntikam Hikayesi !
Salı Ara. 22, 2009 11:20 pm tarafından EyLüL

En iyi yollayıcılar
EyLüL
 
kevser
 
SiyahBeyaz
 
_aLeyNa_
 
Admin
 
MrObut
 
ruseda
 
Mavi güverte
 
Lider
 
AsiLTurk
 
Günün Ayeti

Namaz Vakitleri

Paylaş | 
 

 Baba(m)sızlık!

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
_aLeyNa_

avatar

Mesaj Sayısı : 37
Rep Puan : 3
Kayıt tarihi : 16/12/09
Yaş : 24
Nerden : İstanbul

MesajKonu: Baba(m)sızlık!   Perş. Ara. 17, 2009 10:01 pm

Baba hasretiyle yanıp tutuştuğum günlerden biriydi. Her zaman ki gibi sabah erken kalkıp,penceremin önüne geçip,babamın diktiği çiçeklere hasretle bakardım. Sanki onlara her baktığımda,babam bana bakıyormuş,onlarla her konuştuğumda babamla sohbet ediyormuşuz gibi gelirdi. Dayanamazdım ama yine de ağlamazdım. Çünkü babam hiç istemezdi ağlamamı. Benim gözümden akan her damla yaş,onun yüreğini kanatırdı bilirim. Sırf onu üzmemek için içime akıtırdım gözyaşlarımı. Hissetmesin üzüldüğümü diye hep tebessüm ederdim çiçeklerimin karşısında…
Henüz büyümediğim ama kendimi büyümüşüm gibi gördüğüm günlerden biriydi. Babamla bahçe de top oynuyorduk. O kadar eğlenceli bir gündü ki,yüzümüzden gülücükler hiç eksik olmamıştı. Düştüğüm zaman elimden tutup kaldırması bile mutlu ediyordu beni. Acırken dizim,kanarken topuğum babamın varlığı mutlu ederdi beni. Bilirdim şefkatinin o yaraları geçireceğini… Ufacık bir dudak bükmeme bile dayanamayan babamı ilk kez o zaman ağlarken görmüştüm. Neden ağlıyordu acaba babam? Çocukluk ya işte benim dizim acıyor diye ağlıyor sanmıştım. Onun içinde içi acımıştır tabi ama ağlamasının sebebi başkaymış. Hiç soramadım neden ağladığını ama çocukluğun muzurlukları işte kulak misafiri olmuştum annemle konuştuklarına…Az bir zaman sonra bizden ayrılacağını ve bize iyi bakmasını söylüyordu anneme. Annem ağlıyordu ama gitme diyemiyordu. Neden diyordum,neden gitme demiyorsun diye kızıyordum anneme. Nereden bilebilirdim ki bu gitmenin sebebinin kanser olabileceğini. Yine bir gün tesadüfen abimi telefonla konuşurken duymuştum. Sesi titriyordu,ağlamamak için kendini zor tutuyordu sanki. Babam kanser sözünü duyduğum anda dünya durmuştu benim için,duvarlar üstüme üstüme gelmeye başlamıştı. Kanserin ne olduğunu da televizyondan duymuştum. Ölümcül bir hastalık diyordu,tedavisi henüz bulunamadı diye bas bas bağırıyorlardı. Babam daha gitmeden acımaya başlamıştı yüreğim. Ne yapacaktım şimdi,herkesten çok kim sevecekti beni? Düştüğüm zaman kim kaldıracaktı,kim kucağında taşıyacaktı küçük meneğini? Şimdi anlamıştım annemin neden gitme diyemediğini. Şimdi kavramıştım göz yaşlarının neden dinmek bilmediğini…
Her geçen gün babam gözlerimi(zi)n önünde eriyor gibiydi,zayıflamıştı,artık benimle bahçe de top oynayacak hali kalmamıştı. Ben istemiyordum benimle top oynamasını,sağlıklı olması yeterliydi bu saatten sonra! Her gün tedaviye yollarken arkasından el sallaması o kadar dayanılmazdı ki… sanki bir daha göremeyecekmişim gibi geliyordu. Onu son görüşüm olacak diye,ona bir daha sarılamayacağım diye ödüm koparak yolcu ediyordu(m)k her defasında. Ve derler ya insanın korktuğu başına gelirmiş diye,babamı son kez uğurladığım gün olmuştu. Babam bir daha geri gelmemişti. O sıcacık elleri,şefkat dolu bedeni tabut içerisindeydi. Teselli ettiler beni, Allah’ın emri dediler ama zaten ben buna karşı çıkmadım ki. Nedendi bu aptalca teselli sözleri? Kimi avutmak için? Babasının küçücük,şefkatine ihtiyacı olan kızını teselli etmek için miydi? Bir anda insanlar gelmeye başlamıştı,meğer babamı seven ne kadar çok insan varmış. Benim babamın herkesin kalbinde yeri ayrı bir yeri varmış! Ağıtlar yakarken babamın arkasından,hiç bir şey teselli etmiyordu beni. Benim babam ölmedi diyordum ama kimse inanmıyordu. Çünkü babam dört omuzun kucağında gidiyordu…
Canımdan çok sevdiğim babamı on yaşında kaybetmenin acısıyla,annemi teselli etmeye çalışıyordum. Onun ise tek söylediği cümle:
- ben senin yüzüne nasıl bakacağım,nasıl sana onun yerine kızım diyeceğim?’di…

Ne yapılırdı böyle bir durumda hiç bilmiyordum. Gelen herkese sarılıyordum ama kimse babam kadar saramıyordu beni. Kimse gözyaşlarımın ardında ki acıyı tahmin edemiyordu…

Sonra evimize geri döndük. Evimizin direği yoktu ki, o ev nasıl ayakta duracaktı? Kim koruyacaktı bizi depremden,onun yokluğunda ki enkazdan? Kimse,kimse yoktu! Kötü gün dostlarımız yokmuş bizim. Herkes iyi günümüzde selam veriyormuş yüzümüze. Baba(m)sız ilk gece yokluğunu doldurmak istercesine annemle yaymıştım ama nafile! Kimse dolduramadı onun yerini bu zamana kadar. Bugüne kadar yaşadığım her saniye,her dakika,her gün içinde babamı gururla andım. İyi ki var olmuş,iyi ki benim babam olmuş… mekanın cennet,kabrin nur olsun babam. Seni her şeyden çok seven küçük kedi meneğin: Afife...



Burada anlattığım herşey doğru değil. Sadece babamın hastalığı,onun hastalığında ve yokluğunda yaşadığım şeyler doğru. Gerisi bu olanları tamamlamaya çalışan cümle(cik)ler! Böyle bir yazıdan sonra umarım babanızın,annenizin daha doğrusu ailenizin kıymetini iyi bilirsiniz... Allah s(b)izi sevdikleri(m)nizden hiç ayırmasın inşAllah!

Bu arada kedi meneği:kedilerin yavrusuna deniyor. Ben çok nazlı,mıy mıy olduğum için babam bana öyle diyordu sanırım. (:
selam ve dua ile...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.ruhumdakiten.com
EyLüL

avatar

Mesaj Sayısı : 83
Rep Puan : 2
Kayıt tarihi : 10/12/09
Yaş : 24
Nerden : İstanbuL

MesajKonu: Geri: Baba(m)sızlık!   Perş. Ara. 17, 2009 10:07 pm

Şu aleynaa... şu yazından tanıdım Smile

Okumuştum bunu..baska bir yerlerde..

Eyvallah kalemine Smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
_aLeyNa_

avatar

Mesaj Sayısı : 37
Rep Puan : 3
Kayıt tarihi : 16/12/09
Yaş : 24
Nerden : İstanbul

MesajKonu: Geri: Baba(m)sızlık!   Perş. Ara. 17, 2009 10:12 pm

EyLüL demiş ki:
Şu aleynaa... şu yazından tanıdım Smile

Okumuştum bunu..baska bir yerlerde..

Eyvallah kalemine Smile
Hangi Aleynaa Smile
nerde ne zaman ? Surprised
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.ruhumdakiten.com
EyLüL

avatar

Mesaj Sayısı : 83
Rep Puan : 2
Kayıt tarihi : 10/12/09
Yaş : 24
Nerden : İstanbuL

MesajKonu: Geri: Baba(m)sızlık!   Perş. Ara. 17, 2009 10:19 pm

site ismi vermiş gibi olmayayım Smile

tanıyorum seni Razz neyse yazına yorum yapacağım daha sonra Smile
sohbet için en baştaki konuya alalım seni (:
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
_aLeyNa_

avatar

Mesaj Sayısı : 37
Rep Puan : 3
Kayıt tarihi : 16/12/09
Yaş : 24
Nerden : İstanbul

MesajKonu: Geri: Baba(m)sızlık!   Perş. Ara. 17, 2009 10:19 pm

peki... Smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.ruhumdakiten.com
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Baba(m)sızlık!   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Baba(m)sızlık!
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası
 Similar topics
-
» ÇGH hıyarlı baba
» GÖKTÜRK DÖNEMİ
» Park Fm - Reco Baba

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
''Sanalda Bizim Sesimiz'' :: Diger Konular :: Kendi Yazdıklarımız-
Buraya geçin: